၁၉၅၈-၅၉ ခုနှစ်များတွင် ရှင်ကုသလသည် သံဃာတော် ၉ ပါးနှင့် ကျောင်းသား ၁၆ ဦးကို ဦးဆောင်၍ အရှေ့တောင်တန်း ပအိုဝ်းကျောင်းသားသမဂ္ဂကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၎င်းအဖွဲ့သည် ရည်ရွယ်ချက် ၈ ချက်နှင့် လုပ်ငန်းစဉ် ၅ ချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုကာလသည် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဗိုလ်ချန်ဇုံတို့ ခေါင်းဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ပအလဖ) (Pa-Oh National Liberation Army –PNLA) ၏ လက်နက်နှင့် ဒီမိုကရေစီလဲလှယ်ရေးလမ်းစဉ်ဖြင့် အလင်းဝင်သည့် ကာလဖြစ်သည်။

၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် လင်းခေးမြို့နယ်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများတွင် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး ဟောပြောစည်းရုံးခဲ့သည်။ ၎င်းနောက် ဂျန်းဆန်းကောင် ရေဦးဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ၂ နှစ်ကြာ သီတင်းသုံးပြီး ကလေးများကို အင်္ဂလိပ်စာ သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။

၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် သံလွင်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများသို့ သွားရောက်ကာ ပအိုဝ်းလူငယ်များအား ပအိုဝ်းစာတတ်မြောက်ရေးအတွက် သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။ ထိုနှစ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး (ပအလဖ) ကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီး တော်လှန်ရေးဆင်နွှဲခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှင်ကုသလသည် နယ်စပ်ဒေသမှတစ်ဆင့် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ချင်းမိုင်ခရိုင်၊ မွိုင်ဖန်မြို့ရှိ ဝပ်ကျောင်အောက် ဆရာတော် ဦးစိဏ္ဏထံ ပညာသင်ယူခဲ့သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် နယ်စပ်၌ အမျိုးသားရေးအတွက် လှုပ်ရှားနေသည့် ရှင်ကုသလအကြောင်းကို ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကြားသိသောအခါ ကျောက်တလုံးကြီးသို့ ပြန်လည်ပင့်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ နောက်ဆုံးပတ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအလဖ အမည်မှ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) (Shan State Nationalities Liberation Organization – SSNLO) အမည်သို့ ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ကျောက်တလုံး ဘုရားတောင်၏ ဇရပ်၌ သံဃာ ၂၃၉ ပါး တက်ရောက်သည့် ပအိုဝ်းစာပေညီလာခံကို ရှင်ကုသလက ဦးဆောင်ကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုနှစ် အောက်တိုဘာလ ဒုတိယပတ်တွင် မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ပင်ကွဲင်းရွာ၌ ရလလဖ နှင့် ရှမ်းပြည်နယ်တပ်ပေါင်းစု တော်လှန်ရေးတပ်မတော် (SURA) တို့ ဖြစ်ပွားသည့် တိုက်ပွဲတွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကျဆုံးခဲ့သည်။

၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် သက်တော် ၃၅ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော အရှင်ကုသလသည် လူဝတ်လဲ၍ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေးလမ်းစဉ်ကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးထောင်၌ ထိန်းသိမ်းခံရသော ပအိုဝ်းအမျိုးသားခေါင်းဆောင် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဦးကျော်စိန်တို့ ပြန်လွတ်မြောက်လာပြီး တောပြန်ခိုခဲ့သည်။

၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် အင်အား ၁၅၀၀ ကျော်သာရှိသော ရလလဖ သည် ဖြားဗွာခေါ် သထုံဦးလှဖေ ဦးဆောင်သည့် အမျိုးသားရေးအဖွဲ့ နှင့် တာကလယ်ဦးဆောင်သည့် လက်ဝဲအင်အားစုအဖွဲ့ ဟူ၍ နှစ်ဖွဲ့ကွဲခဲ့သည်။ ၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁၂ ရက်နှင့် ၁၃ ရက်နေ့များတွင် ကျင်းပပြုလုပ်သော သဘာပတိအစည်းအဝေး၌ အမျိုးသားရေးကို ဦးတည်သည့်အဖွဲ့က ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေး တပ်ဦး (Shan State National Liberation Front – SSNLF) အမည်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၅၈-၅၉ ခုနှစ်များတွင် ရှင်ကုသလသည် သံဃာတော် ၉ ပါးနှင့် ကျောင်းသား ၁၆ ဦးကို ဦးဆောင်၍ အရှေ့တောင်တန်း ပအိုဝ်းကျောင်းသားသမဂ္ဂကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၎င်းအဖွဲ့သည် ရည်ရွယ်ချက် ၈ ချက်နှင့် လုပ်ငန်းစဉ် ၅ ချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုကာလသည် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဗိုလ်ချန်ဇုံတို့ ခေါင်းဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ပအလဖ) (Pa-Oh National Liberation Army –PNLA) ၏ လက်နက်နှင့် ဒီမိုကရေစီလဲလှယ်ရေးလမ်းစဉ်ဖြင့် အလင်းဝင်သည့် ကာလဖြစ်သည်။

၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် လင်းခေးမြို့နယ်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများတွင် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး ဟောပြောစည်းရုံးခဲ့သည်။ ၎င်းနောက် ဂျန်းဆန်းကောင် ရေဦးဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ၂ နှစ်ကြာ သီတင်းသုံးပြီး ကလေးများကို အင်္ဂလိပ်စာ သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။

၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် သံလွင်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများသို့ သွားရောက်ကာ ပအိုဝ်းလူငယ်များအား ပအိုဝ်းစာတတ်မြောက်ရေးအတွက် သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။ ထိုနှစ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး (ပအလဖ) ကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီး တော်လှန်ရေးဆင်နွှဲခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှင်ကုသလသည် နယ်စပ်ဒေသမှတစ်ဆင့် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ချင်းမိုင်ခရိုင်၊ မွိုင်ဖန်မြို့ရှိ ဝပ်ကျောင်အောက် ဆရာတော် ဦးစိဏ္ဏထံ ပညာသင်ယူခဲ့သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် နယ်စပ်၌ အမျိုးသားရေးအတွက် လှုပ်ရှားနေသည့် ရှင်ကုသလအကြောင်းကို ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကြားသိသောအခါ ကျောက်တလုံးကြီးသို့ ပြန်လည်ပင့်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ နောက်ဆုံးပတ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအလဖ အမည်မှ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) (Shan State Nationalities Liberation Organization – SSNLO) အမည်သို့ ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ကျောက်တလုံး ဘုရားတောင်၏ ဇရပ်၌ သံဃာ ၂၃၉ ပါး တက်ရောက်သည့် ပအိုဝ်းစာပေညီလာခံကို ရှင်ကုသလက ဦးဆောင်ကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုနှစ် အောက်တိုဘာလ ဒုတိယပတ်တွင် မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ပင်ကွဲင်းရွာ၌ ရလလဖ နှင့် ရှမ်းပြည်နယ်တပ်ပေါင်းစု တော်လှန်ရေးတပ်မတော် (SURA) တို့ ဖြစ်ပွားသည့် တိုက်ပွဲတွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကျဆုံးခဲ့သည်။

၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် သက်တော် ၃၅ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော အရှင်ကုသလသည် လူဝတ်လဲ၍ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေးလမ်းစဉ်ကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးထောင်၌ ထိန်းသိမ်းခံရသော ပအိုဝ်းအမျိုးသားခေါင်းဆောင် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဦးကျော်စိန်တို့ ပြန်လွတ်မြောက်လာပြီး တောပြန်ခိုခဲ့သည်။

၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် အင်အား ၁၅၀၀ ကျော်သာရှိသော ရလလဖ သည် ဖြားဗွာခေါ် သထုံဦးလှဖေ ဦးဆောင်သည့် အမျိုးသားရေးအဖွဲ့ နှင့် တာကလယ်ဦးဆောင်သည့် လက်ဝဲအင်အားစုအဖွဲ့ ဟူ၍ နှစ်ဖွဲ့ကွဲခဲ့သည်။ ၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁၂ ရက်နှင့် ၁၃ ရက်နေ့များတွင် ကျင်းပပြုလုပ်သော သဘာပတိအစည်းအဝေး၌ အမျိုးသားရေးကို ဦးတည်သည့်အဖွဲ့က ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေး တပ်ဦး (Shan State National Liberation Front – SSNLF) အမည်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၅၈-၅၉ ခုနှစ်များတွင် ရှင်ကုသလသည် သံဃာတော် ၉ ပါးနှင့် ကျောင်းသား ၁၆ ဦးကို ဦးဆောင်၍ အရှေ့တောင်တန်း ပအိုဝ်းကျောင်းသားသမဂ္ဂကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၎င်းအဖွဲ့သည် ရည်ရွယ်ချက် ၈ ချက်နှင့် လုပ်ငန်းစဉ် ၅ ချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုကာလသည် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဗိုလ်ချန်ဇုံတို့ ခေါင်းဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ပအလဖ) (Pa-Oh National Liberation Army –PNLA) ၏ လက်နက်နှင့် ဒီမိုကရေစီလဲလှယ်ရေးလမ်းစဉ်ဖြင့် အလင်းဝင်သည့် ကာလဖြစ်သည်။

၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် လင်းခေးမြို့နယ်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများတွင် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး ဟောပြောစည်းရုံးခဲ့သည်။ ၎င်းနောက် ဂျန်းဆန်းကောင် ရေဦးဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ၂ နှစ်ကြာ သီတင်းသုံးပြီး ကလေးများကို အင်္ဂလိပ်စာ သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။

၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် သံလွင်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများသို့ သွားရောက်ကာ ပအိုဝ်းလူငယ်များအား ပအိုဝ်းစာတတ်မြောက်ရေးအတွက် သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။ ထိုနှစ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး (ပအလဖ) ကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီး တော်လှန်ရေးဆင်နွှဲခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှင်ကုသလသည် နယ်စပ်ဒေသမှတစ်ဆင့် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ချင်းမိုင်ခရိုင်၊ မွိုင်ဖန်မြို့ရှိ ဝပ်ကျောင်အောက် ဆရာတော် ဦးစိဏ္ဏထံ ပညာသင်ယူခဲ့သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် နယ်စပ်၌ အမျိုးသားရေးအတွက် လှုပ်ရှားနေသည့် ရှင်ကုသလအကြောင်းကို ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကြားသိသောအခါ ကျောက်တလုံးကြီးသို့ ပြန်လည်ပင့်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ နောက်ဆုံးပတ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအလဖ အမည်မှ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) (Shan State Nationalities Liberation Organization – SSNLO) အမည်သို့ ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ကျောက်တလုံး ဘုရားတောင်၏ ဇရပ်၌ သံဃာ ၂၃၉ ပါး တက်ရောက်သည့် ပအိုဝ်းစာပေညီလာခံကို ရှင်ကုသလက ဦးဆောင်ကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုနှစ် အောက်တိုဘာလ ဒုတိယပတ်တွင် မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ပင်ကွဲင်းရွာ၌ ရလလဖ နှင့် ရှမ်းပြည်နယ်တပ်ပေါင်းစု တော်လှန်ရေးတပ်မတော် (SURA) တို့ ဖြစ်ပွားသည့် တိုက်ပွဲတွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကျဆုံးခဲ့သည်။

၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် သက်တော် ၃၅ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော အရှင်ကုသလသည် လူဝတ်လဲ၍ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေးလမ်းစဉ်ကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးထောင်၌ ထိန်းသိမ်းခံရသော ပအိုဝ်းအမျိုးသားခေါင်းဆောင် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဦးကျော်စိန်တို့ ပြန်လွတ်မြောက်လာပြီး တောပြန်ခိုခဲ့သည်။

၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် အင်အား ၁၅၀၀ ကျော်သာရှိသော ရလလဖ သည် ဖြားဗွာခေါ် သထုံဦးလှဖေ ဦးဆောင်သည့် အမျိုးသားရေးအဖွဲ့ နှင့် တာကလယ်ဦးဆောင်သည့် လက်ဝဲအင်အားစုအဖွဲ့ ဟူ၍ နှစ်ဖွဲ့ကွဲခဲ့သည်။ ၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁၂ ရက်နှင့် ၁၃ ရက်နေ့များတွင် ကျင်းပပြုလုပ်သော သဘာပတိအစည်းအဝေး၌ အမျိုးသားရေးကို ဦးတည်သည့်အဖွဲ့က ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေး တပ်ဦး (Shan State National Liberation Front – SSNLF) အမည်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၅၈-၅၉ ခုနှစ်များတွင် ရှင်ကုသလသည် သံဃာတော် ၉ ပါးနှင့် ကျောင်းသား ၁၆ ဦးကို ဦးဆောင်၍ အရှေ့တောင်တန်း ပအိုဝ်းကျောင်းသားသမဂ္ဂကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၎င်းအဖွဲ့သည် ရည်ရွယ်ချက် ၈ ချက်နှင့် လုပ်ငန်းစဉ် ၅ ချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုကာလသည် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဗိုလ်ချန်ဇုံတို့ ခေါင်းဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ပအလဖ) (Pa-Oh National Liberation Army –PNLA) ၏ လက်နက်နှင့် ဒီမိုကရေစီလဲလှယ်ရေးလမ်းစဉ်ဖြင့် အလင်းဝင်သည့် ကာလဖြစ်သည်။

၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် လင်းခေးမြို့နယ်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများတွင် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး ဟောပြောစည်းရုံးခဲ့သည်။ ၎င်းနောက် ဂျန်းဆန်းကောင် ရေဦးဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ၂ နှစ်ကြာ သီတင်းသုံးပြီး ကလေးများကို အင်္ဂလိပ်စာ သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။

၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် သံလွင်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများသို့ သွားရောက်ကာ ပအိုဝ်းလူငယ်များအား ပအိုဝ်းစာတတ်မြောက်ရေးအတွက် သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။ ထိုနှစ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး (ပအလဖ) ကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီး တော်လှန်ရေးဆင်နွှဲခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှင်ကုသလသည် နယ်စပ်ဒေသမှတစ်ဆင့် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ချင်းမိုင်ခရိုင်၊ မွိုင်ဖန်မြို့ရှိ ဝပ်ကျောင်အောက် ဆရာတော် ဦးစိဏ္ဏထံ ပညာသင်ယူခဲ့သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် နယ်စပ်၌ အမျိုးသားရေးအတွက် လှုပ်ရှားနေသည့် ရှင်ကုသလအကြောင်းကို ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကြားသိသောအခါ ကျောက်တလုံးကြီးသို့ ပြန်လည်ပင့်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ နောက်ဆုံးပတ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအလဖ အမည်မှ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) (Shan State Nationalities Liberation Organization – SSNLO) အမည်သို့ ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ကျောက်တလုံး ဘုရားတောင်၏ ဇရပ်၌ သံဃာ ၂၃၉ ပါး တက်ရောက်သည့် ပအိုဝ်းစာပေညီလာခံကို ရှင်ကုသလက ဦးဆောင်ကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုနှစ် အောက်တိုဘာလ ဒုတိယပတ်တွင် မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ပင်ကွဲင်းရွာ၌ ရလလဖ နှင့် ရှမ်းပြည်နယ်တပ်ပေါင်းစု တော်လှန်ရေးတပ်မတော် (SURA) တို့ ဖြစ်ပွားသည့် တိုက်ပွဲတွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကျဆုံးခဲ့သည်။

၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် သက်တော် ၃၅ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော အရှင်ကုသလသည် လူဝတ်လဲ၍ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေးလမ်းစဉ်ကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးထောင်၌ ထိန်းသိမ်းခံရသော ပအိုဝ်းအမျိုးသားခေါင်းဆောင် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဦးကျော်စိန်တို့ ပြန်လွတ်မြောက်လာပြီး တောပြန်ခိုခဲ့သည်။

၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် အင်အား ၁၅၀၀ ကျော်သာရှိသော ရလလဖ သည် ဖြားဗွာခေါ် သထုံဦးလှဖေ ဦးဆောင်သည့် အမျိုးသားရေးအဖွဲ့ နှင့် တာကလယ်ဦးဆောင်သည့် လက်ဝဲအင်အားစုအဖွဲ့ ဟူ၍ နှစ်ဖွဲ့ကွဲခဲ့သည်။ ၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁၂ ရက်နှင့် ၁၃ ရက်နေ့များတွင် ကျင်းပပြုလုပ်သော သဘာပတိအစည်းအဝေး၌ အမျိုးသားရေးကို ဦးတည်သည့်အဖွဲ့က ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေး တပ်ဦး (Shan State National Liberation Front – SSNLF) အမည်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၅၈-၅၉ ခုနှစ်များတွင် ရှင်ကုသလသည် သံဃာတော် ၉ ပါးနှင့် ကျောင်းသား ၁၆ ဦးကို ဦးဆောင်၍ အရှေ့တောင်တန်း ပအိုဝ်းကျောင်းသားသမဂ္ဂကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၎င်းအဖွဲ့သည် ရည်ရွယ်ချက် ၈ ချက်နှင့် လုပ်ငန်းစဉ် ၅ ချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုကာလသည် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဗိုလ်ချန်ဇုံတို့ ခေါင်းဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ပအလဖ) (Pa-Oh National Liberation Army –PNLA) ၏ လက်နက်နှင့် ဒီမိုကရေစီလဲလှယ်ရေးလမ်းစဉ်ဖြင့် အလင်းဝင်သည့် ကာလဖြစ်သည်။

၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် လင်းခေးမြို့နယ်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများတွင် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး ဟောပြောစည်းရုံးခဲ့သည်။ ၎င်းနောက် ဂျန်းဆန်းကောင် ရေဦးဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ၂ နှစ်ကြာ သီတင်းသုံးပြီး ကလေးများကို အင်္ဂလိပ်စာ သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။

၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် သံလွင်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများသို့ သွားရောက်ကာ ပအိုဝ်းလူငယ်များအား ပအိုဝ်းစာတတ်မြောက်ရေးအတွက် သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။ ထိုနှစ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး (ပအလဖ) ကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီး တော်လှန်ရေးဆင်နွှဲခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှင်ကုသလသည် နယ်စပ်ဒေသမှတစ်ဆင့် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ချင်းမိုင်ခရိုင်၊ မွိုင်ဖန်မြို့ရှိ ဝပ်ကျောင်အောက် ဆရာတော် ဦးစိဏ္ဏထံ ပညာသင်ယူခဲ့သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် နယ်စပ်၌ အမျိုးသားရေးအတွက် လှုပ်ရှားနေသည့် ရှင်ကုသလအကြောင်းကို ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကြားသိသောအခါ ကျောက်တလုံးကြီးသို့ ပြန်လည်ပင့်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ နောက်ဆုံးပတ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအလဖ အမည်မှ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) (Shan State Nationalities Liberation Organization – SSNLO) အမည်သို့ ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ကျောက်တလုံး ဘုရားတောင်၏ ဇရပ်၌ သံဃာ ၂၃၉ ပါး တက်ရောက်သည့် ပအိုဝ်းစာပေညီလာခံကို ရှင်ကုသလက ဦးဆောင်ကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုနှစ် အောက်တိုဘာလ ဒုတိယပတ်တွင် မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ပင်ကွဲင်းရွာ၌ ရလလဖ နှင့် ရှမ်းပြည်နယ်တပ်ပေါင်းစု တော်လှန်ရေးတပ်မတော် (SURA) တို့ ဖြစ်ပွားသည့် တိုက်ပွဲတွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကျဆုံးခဲ့သည်။

၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် သက်တော် ၃၅ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော အရှင်ကုသလသည် လူဝတ်လဲ၍ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေးလမ်းစဉ်ကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးထောင်၌ ထိန်းသိမ်းခံရသော ပအိုဝ်းအမျိုးသားခေါင်းဆောင် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဦးကျော်စိန်တို့ ပြန်လွတ်မြောက်လာပြီး တောပြန်ခိုခဲ့သည်။

၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် အင်အား ၁၅၀၀ ကျော်သာရှိသော ရလလဖ သည် ဖြားဗွာခေါ် သထုံဦးလှဖေ ဦးဆောင်သည့် အမျိုးသားရေးအဖွဲ့ နှင့် တာကလယ်ဦးဆောင်သည့် လက်ဝဲအင်အားစုအဖွဲ့ ဟူ၍ နှစ်ဖွဲ့ကွဲခဲ့သည်။ ၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁၂ ရက်နှင့် ၁၃ ရက်နေ့များတွင် ကျင်းပပြုလုပ်သော သဘာပတိအစည်းအဝေး၌ အမျိုးသားရေးကို ဦးတည်သည့်အဖွဲ့က ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေး တပ်ဦး (Shan State National Liberation Front – SSNLF) အမည်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၅၈-၅၉ ခုနှစ်များတွင် ရှင်ကုသလသည် သံဃာတော် ၉ ပါးနှင့် ကျောင်းသား ၁၆ ဦးကို ဦးဆောင်၍ အရှေ့တောင်တန်း ပအိုဝ်းကျောင်းသားသမဂ္ဂကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၎င်းအဖွဲ့သည် ရည်ရွယ်ချက် ၈ ချက်နှင့် လုပ်ငန်းစဉ် ၅ ချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုကာလသည် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဗိုလ်ချန်ဇုံတို့ ခေါင်းဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ပအလဖ) (Pa-Oh National Liberation Army –PNLA) ၏ လက်နက်နှင့် ဒီမိုကရေစီလဲလှယ်ရေးလမ်းစဉ်ဖြင့် အလင်းဝင်သည့် ကာလဖြစ်သည်။

၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် လင်းခေးမြို့နယ်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများတွင် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး ဟောပြောစည်းရုံးခဲ့သည်။ ၎င်းနောက် ဂျန်းဆန်းကောင် ရေဦးဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ၂ နှစ်ကြာ သီတင်းသုံးပြီး ကလေးများကို အင်္ဂလိပ်စာ သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။

၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် သံလွင်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများသို့ သွားရောက်ကာ ပအိုဝ်းလူငယ်များအား ပအိုဝ်းစာတတ်မြောက်ရေးအတွက် သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။ ထိုနှစ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး (ပအလဖ) ကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီး တော်လှန်ရေးဆင်နွှဲခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှင်ကုသလသည် နယ်စပ်ဒေသမှတစ်ဆင့် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ချင်းမိုင်ခရိုင်၊ မွိုင်ဖန်မြို့ရှိ ဝပ်ကျောင်အောက် ဆရာတော် ဦးစိဏ္ဏထံ ပညာသင်ယူခဲ့သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် နယ်စပ်၌ အမျိုးသားရေးအတွက် လှုပ်ရှားနေသည့် ရှင်ကုသလအကြောင်းကို ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကြားသိသောအခါ ကျောက်တလုံးကြီးသို့ ပြန်လည်ပင့်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ နောက်ဆုံးပတ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအလဖ အမည်မှ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) (Shan State Nationalities Liberation Organization – SSNLO) အမည်သို့ ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ကျောက်တလုံး ဘုရားတောင်၏ ဇရပ်၌ သံဃာ ၂၃၉ ပါး တက်ရောက်သည့် ပအိုဝ်းစာပေညီလာခံကို ရှင်ကုသလက ဦးဆောင်ကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုနှစ် အောက်တိုဘာလ ဒုတိယပတ်တွင် မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ပင်ကွဲင်းရွာ၌ ရလလဖ နှင့် ရှမ်းပြည်နယ်တပ်ပေါင်းစု တော်လှန်ရေးတပ်မတော် (SURA) တို့ ဖြစ်ပွားသည့် တိုက်ပွဲတွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကျဆုံးခဲ့သည်။

၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် သက်တော် ၃၅ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော အရှင်ကုသလသည် လူဝတ်လဲ၍ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေးလမ်းစဉ်ကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးထောင်၌ ထိန်းသိမ်းခံရသော ပအိုဝ်းအမျိုးသားခေါင်းဆောင် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဦးကျော်စိန်တို့ ပြန်လွတ်မြောက်လာပြီး တောပြန်ခိုခဲ့သည်။

၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် အင်အား ၁၅၀၀ ကျော်သာရှိသော ရလလဖ သည် ဖြားဗွာခေါ် သထုံဦးလှဖေ ဦးဆောင်သည့် အမျိုးသားရေးအဖွဲ့ နှင့် တာကလယ်ဦးဆောင်သည့် လက်ဝဲအင်အားစုအဖွဲ့ ဟူ၍ နှစ်ဖွဲ့ကွဲခဲ့သည်။ ၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁၂ ရက်နှင့် ၁၃ ရက်နေ့များတွင် ကျင်းပပြုလုပ်သော သဘာပတိအစည်းအဝေး၌ အမျိုးသားရေးကို ဦးတည်သည့်အဖွဲ့က ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေး တပ်ဦး (Shan State National Liberation Front – SSNLF) အမည်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၅၈-၅၉ ခုနှစ်များတွင် ရှင်ကုသလသည် သံဃာတော် ၉ ပါးနှင့် ကျောင်းသား ၁၆ ဦးကို ဦးဆောင်၍ အရှေ့တောင်တန်း ပအိုဝ်းကျောင်းသားသမဂ္ဂကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၎င်းအဖွဲ့သည် ရည်ရွယ်ချက် ၈ ချက်နှင့် လုပ်ငန်းစဉ် ၅ ချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုကာလသည် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဗိုလ်ချန်ဇုံတို့ ခေါင်းဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ပအလဖ) (Pa-Oh National Liberation Army –PNLA) ၏ လက်နက်နှင့် ဒီမိုကရေစီလဲလှယ်ရေးလမ်းစဉ်ဖြင့် အလင်းဝင်သည့် ကာလဖြစ်သည်။

၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် လင်းခေးမြို့နယ်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများတွင် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး ဟောပြောစည်းရုံးခဲ့သည်။ ၎င်းနောက် ဂျန်းဆန်းကောင် ရေဦးဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ၂ နှစ်ကြာ သီတင်းသုံးပြီး ကလေးများကို အင်္ဂလိပ်စာ သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။

၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် သံလွင်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများသို့ သွားရောက်ကာ ပအိုဝ်းလူငယ်များအား ပအိုဝ်းစာတတ်မြောက်ရေးအတွက် သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။ ထိုနှစ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး (ပအလဖ) ကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီး တော်လှန်ရေးဆင်နွှဲခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှင်ကုသလသည် နယ်စပ်ဒေသမှတစ်ဆင့် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ချင်းမိုင်ခရိုင်၊ မွိုင်ဖန်မြို့ရှိ ဝပ်ကျောင်အောက် ဆရာတော် ဦးစိဏ္ဏထံ ပညာသင်ယူခဲ့သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် နယ်စပ်၌ အမျိုးသားရေးအတွက် လှုပ်ရှားနေသည့် ရှင်ကုသလအကြောင်းကို ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကြားသိသောအခါ ကျောက်တလုံးကြီးသို့ ပြန်လည်ပင့်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ နောက်ဆုံးပတ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအလဖ အမည်မှ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) (Shan State Nationalities Liberation Organization – SSNLO) အမည်သို့ ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ကျောက်တလုံး ဘုရားတောင်၏ ဇရပ်၌ သံဃာ ၂၃၉ ပါး တက်ရောက်သည့် ပအိုဝ်းစာပေညီလာခံကို ရှင်ကုသလက ဦးဆောင်ကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုနှစ် အောက်တိုဘာလ ဒုတိယပတ်တွင် မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ပင်ကွဲင်းရွာ၌ ရလလဖ နှင့် ရှမ်းပြည်နယ်တပ်ပေါင်းစု တော်လှန်ရေးတပ်မတော် (SURA) တို့ ဖြစ်ပွားသည့် တိုက်ပွဲတွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကျဆုံးခဲ့သည်။

၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် သက်တော် ၃၅ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော အရှင်ကုသလသည် လူဝတ်လဲ၍ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေးလမ်းစဉ်ကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးထောင်၌ ထိန်းသိမ်းခံရသော ပအိုဝ်းအမျိုးသားခေါင်းဆောင် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဦးကျော်စိန်တို့ ပြန်လွတ်မြောက်လာပြီး တောပြန်ခိုခဲ့သည်။

၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် အင်အား ၁၅၀၀ ကျော်သာရှိသော ရလလဖ သည် ဖြားဗွာခေါ် သထုံဦးလှဖေ ဦးဆောင်သည့် အမျိုးသားရေးအဖွဲ့ နှင့် တာကလယ်ဦးဆောင်သည့် လက်ဝဲအင်အားစုအဖွဲ့ ဟူ၍ နှစ်ဖွဲ့ကွဲခဲ့သည်။ ၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁၂ ရက်နှင့် ၁၃ ရက်နေ့များတွင် ကျင်းပပြုလုပ်သော သဘာပတိအစည်းအဝေး၌ အမျိုးသားရေးကို ဦးတည်သည့်အဖွဲ့က ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေး တပ်ဦး (Shan State National Liberation Front – SSNLF) အမည်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၅၈-၅၉ ခုနှစ်များတွင် ရှင်ကုသလသည် သံဃာတော် ၉ ပါးနှင့် ကျောင်းသား ၁၆ ဦးကို ဦးဆောင်၍ အရှေ့တောင်တန်း ပအိုဝ်းကျောင်းသားသမဂ္ဂကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၎င်းအဖွဲ့သည် ရည်ရွယ်ချက် ၈ ချက်နှင့် လုပ်ငန်းစဉ် ၅ ချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုကာလသည် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဗိုလ်ချန်ဇုံတို့ ခေါင်းဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ပအလဖ) (Pa-Oh National Liberation Army –PNLA) ၏ လက်နက်နှင့် ဒီမိုကရေစီလဲလှယ်ရေးလမ်းစဉ်ဖြင့် အလင်းဝင်သည့် ကာလဖြစ်သည်။

၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် လင်းခေးမြို့နယ်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများတွင် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး ဟောပြောစည်းရုံးခဲ့သည်။ ၎င်းနောက် ဂျန်းဆန်းကောင် ရေဦးဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ၂ နှစ်ကြာ သီတင်းသုံးပြီး ကလေးများကို အင်္ဂလိပ်စာ သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။

၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် ရှင်ကုသလသည် သံလွင်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ ပအိုဝ်းကျေးရွာများသို့ သွားရောက်ကာ ပအိုဝ်းလူငယ်များအား ပအိုဝ်းစာတတ်မြောက်ရေးအတွက် သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့သည်။ ထိုနှစ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအိုဝ်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး (ပအလဖ) ကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီး တော်လှန်ရေးဆင်နွှဲခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှင်ကုသလသည် နယ်စပ်ဒေသမှတစ်ဆင့် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ချင်းမိုင်ခရိုင်၊ မွိုင်ဖန်မြို့ရှိ ဝပ်ကျောင်အောက် ဆရာတော် ဦးစိဏ္ဏထံ ပညာသင်ယူခဲ့သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် နယ်စပ်၌ အမျိုးသားရေးအတွက် လှုပ်ရှားနေသည့် ရှင်ကုသလအကြောင်းကို ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကြားသိသောအခါ ကျောက်တလုံးကြီးသို့ ပြန်လည်ပင့်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ နောက်ဆုံးပတ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ဦးဆောင်သည့် ပအလဖ အမည်မှ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) (Shan State Nationalities Liberation Organization – SSNLO) အမည်သို့ ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ကျောက်တလုံး ဘုရားတောင်၏ ဇရပ်၌ သံဃာ ၂၃၉ ပါး တက်ရောက်သည့် ပအိုဝ်းစာပေညီလာခံကို ရှင်ကုသလက ဦးဆောင်ကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုနှစ် အောက်တိုဘာလ ဒုတိယပတ်တွင် မောက်မယ်မြို့နယ်၊ ပင်ကွဲင်းရွာ၌ ရလလဖ နှင့် ရှမ်းပြည်နယ်တပ်ပေါင်းစု တော်လှန်ရေးတပ်မတော် (SURA) တို့ ဖြစ်ပွားသည့် တိုက်ပွဲတွင် ဗိုလ်ချုပ်စံသိန်း ကျဆုံးခဲ့သည်။

၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် သက်တော် ၃၅ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော အရှင်ကုသလသည် လူဝတ်လဲ၍ ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံလွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ (ရလလဖ) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေးလမ်းစဉ်ကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးထောင်၌ ထိန်းသိမ်းခံရသော ပအိုဝ်းအမျိုးသားခေါင်းဆောင် ဖြားဗွာလှဖေနှင့် ဦးကျော်စိန်တို့ ပြန်လွတ်မြောက်လာပြီး တောပြန်ခိုခဲ့သည်။

၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် အင်အား ၁၅၀၀ ကျော်သာရှိသော ရလလဖ သည် ဖြားဗွာခေါ် သထုံဦးလှဖေ ဦးဆောင်သည့် အမျိုးသားရေးအဖွဲ့ နှင့် တာကလယ်ဦးဆောင်သည့် လက်ဝဲအင်အားစုအဖွဲ့ ဟူ၍ နှစ်ဖွဲ့ကွဲခဲ့သည်။ ၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁၂ ရက်နှင့် ၁၃ ရက်နေ့များတွင် ကျင်းပပြုလုပ်သော သဘာပတိအစည်းအဝေး၌ အမျိုးသားရေးကို ဦးတည်သည့်အဖွဲ့က ရှမ်းပြည်နယ် လူမျိုးပေါင်းစုံ လွတ်မြောက်ရေး တပ်ဦး (Shan State National Liberation Front – SSNLF) အမည်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။